Alweer even geleden (28 oktober 2008) kwam Frans Lanting vertellen over zijn project Life: a Journey through Time. De video is hierboven te zien. De website van dit project is te vinden op https://www.lifethroughtime.com/ De website van Lanting is te vinden op https://franslanting.com/
Update: 17 uur later zijn we in Nijmegen! Menno en Ilse drinken hier nog even wat, en moeten dan helaas nog een stukje :( Menno laat wel weten als ze er zijn, toch ;)?
Om 4.30u ging de wekker (ik weiger normaal voor half 8 ook maar aan opstaan te denken). We hebben opgeruimd, om half 7 worden we verwacht bij de boot te Kristiansand. Van daaruit vertrekken we om 8u met om 11.15 ongeveer de aankomst te Hirtshals.
Dan is het een rit van een uur of 10 naar Nijmegen, en nog 's 2 uur later verwachten Menno en Ilse ook weer thuis te zijn. Bedankt voor het volgen de afgelopen weken, we hebben een leuke vakantie gehad!
Excuses voor de update-loze Oslo-periode. Onze camping hadn nog niet van internet gehoord, in tegenstelling tot alle gehuchten waar we gestaan hebben (ok, hier in Evje moet ik betalen, maar 10 NOK per dag is nog wel te overzien). De camping was vol, erg vol. Tenten (3 meter uit elkaar, very important) mochten geen stroom hebben (waarop wij het idee kregen dat er ooit 's een allesverwoestende brand, ontstaan uit een kapotte waterkoker in een minitent, ovegesprongen moet zijn en 400 tenten verwoest hebben). Het was een prima slaapplek en Oslo was goed te bereiken per bus, maar als camping was het geen aanrader.
Oslo zelf was erg de moeite waard. Het prachtige weer zal daar zeker aan hebben bijgedragen. Dag 2 hebben we dan ook op één van de eilandjes doorgebracht aan het strand. 's Avonds na aankomst (Ilse's verjaardag) zijn we gaan zoeken naar een restaurant wat nog enigszins binnen budget viel.. Het werd de McDonalds. De herkansing kwam de dag daarna, toen we eerst naar de springschans van Oslo gingen (mooi uitzicht, maar vele Duitse bustoeristen in het hete hokje bovenin, de schans in Lillehammer was leuker, daar sta je nog buiten!) welke al in afbraak was ter voorbereiding van het WK 2011, waarvoor een geheel nieuwe schans wordt gebouwd.
Daarna zijn we bij een Mexicaans restaurantje gaan eten, waar we nog harder van gingen zweten, maar waar het eten erg lekker was. De dag hebben we besloten in het Frognerparken, waar we lekker in het avondzonnetje hebben liggen lezen. Donderdag werd dus doorgebracht op het eilandje, waar Maureen niet durfde te zwemmen omdat de meeste stenen op het strand krabbetjes bleken te zijn, welke met name Menno's tenen interessant vonden. Met een spannend moment toen een traumaheli met een noodvaart op het eiland landde, vanaf het water bijgestaan door een politieboot en een baywatch-achtige helikopter welke boven het water cirkelde. Het bleek te gaan om een (aangespoelde) bijna verdronken vrouw, begrepen we later toen de politie langskwam om te vragen of we wisten waar de mensen van de handdoeken naast ons waren. Ze waren bezig met een nacontrole, omdat de vrouw onbekend was en er mogelijk meer mensen waren.
Na een paar uur werd het Maureen en mij te heet onder de voeten, dus zijn we vast met het veer naar Oslo gegaan (eindelijk, OV-dagkaart was ook daar gewoon geldig) om nog een boek voor mij te kopen (na 4 eigen boeken, 1 van Maureen + een kort verhaal en 1 van Menno's boeken was alles uit..) en ff rond te wandelen. 's Avonds op de camping gegeten waarna ik (Joost) iedereen inmaakte met het Monopolie-kaartspel.
Vandaag zijn we dus vertrokken naar Evje, een uur boven Kristiansand.Het plan was om morgen naar de Dierentuin/amusementspark in Kristiansand te gaan, maar we schrokken nogal van de prijs van NOK 310 (39 euro en een beetje) dus dat is nog niet helemaal zeker. Zondagochtend vertrekken we om 8u met de boot terug naar Denemarken, waar we tegen 12.15u aankomen om in 1 ruk door te rijden naar Nederland. Helaas is dan de vakantie weer voorbij (hoewel er nog genoeg foto's zullen volgen vermoed ik!)
We zijn in Oslo. Updates zijn waarschijnlijk karig, geen internet en stroom op de plek is 'not allowed'. Het weer is goed. [gmap marker_query="tag=noorwegen&nopaging=1"]
Aan een touwtjeNa een lange dag gletsjerwandelen (klimmen?) en een bloedstollende autorit voor Menno (de gids vond 180 wel een goede snelheid om de berg mee af te rijden) is iedereen weer veilig thuis aangekomen. De verhalen laat ik aan de rest over, hieronder volgen de foto's, met dank aan Menno.
Voor en naHet heeft even geduurd, maar eindelijk is er er dan, vers van de pers (of via het wifi-station aan 't toiletgebouw): Een nieuwe update. De laatste dagen hebben we wat veel gedaan om 's avonds ook nog 's te gaan zitten typen voor dit weblog. Nu ik (Joost) echter de hele dag het rijk alleen heb is het tijd voor een lange update. Om bij het eind te beginnen: Ik zit vandaag alleen op de camping omdat de rest een gletsjerwandeling aan't maken is (onder begeleiding natuurlijk!) en ik dat niet aandurfde omdat de laatste dagen m'n rechterknie weer op begon te spelen (dat ding moet weten wanneer de vierdaagse is, of ik er ben of niet, pijn zal ie doen). Zo, nu maar 's bij het begin beginnen:
15 Juli
Na terugkomst uit Bergen zag Menno dat hij bericht had van zijn oud-collega Wim, welke naar Noorwegen is verhuisd enkele maanden geleden. We zaten in de buurt dus besloten de dag erna (de 15e) op visite te gaan. In de buurt is trouwens relatief, het was alsnog bijna anderhalf uur rijden, maar dat is hier praktisch om de hoek.
's Avonds begon het echter flink te regenen, en toen we 's ochtends ons tentje uitkropen bedachten we ons dat aan een waterval staan best leuk is, maar dat die dingen na een nachtje regen toch wel erg groot kunnen worden:
Ook onze strategische positie onderaan tussen de twee armen van het beekje waar al dat water doorheen moest was bij nader inzien iets minder gunstig dan verwacht. Terwijl Maureen en Ilse bij de campingeigenaar gingen navragen hoe groot het overstromingsgevaar was en of er nog een trekkershut vrij was, begonnen Menno en ik vast spullen in te pakken. Na een uur of wat hadden we onze tenten relatief droog ingepakt en in de trekkershut gestald, en konden we aan het einden van de middag toch nog richting Wim. Daar werden we hartelijk ontvangen in zijn huis met geweldig uitzicht op het fjord. Na een wandeling van een kwartiertje die toch iets langer duurde werd het tijd om richting camping te vertrekken, waar we konden zien dat onze keuze voor een trekkershut niet onverstandig was geweest.
16 Juli
De volgende ochtend besloten we vast richting Loen te gaan, in de hoop op (iets) beter weer. Zoals jullie al gezien hebben zijn we daar veilig aangekomen! Ook hier hebben we weer prachtig uitzicht, dit maal op een gletsjer.
17 Juli
We zijn rustig begonnen met een tochtje naar 1 van de gletsjers in de omgeving. Eigenlijk zijn dit allemaal uitlopers van de grote Jostedalsbreen. Gelukkig was het voor het grootste deel van de wandeling (kort) droog.
18 Juli
De 18e besloten we een echte wandeling te gaan maken. Na een tocht van anderhalf uur richting Geiranger, waarbij we kuddes schapen, een paar koeien en een koppig paard dat dacht dat hij een ezel was hebben moeten ontwijken, konden we aan de tocht van 3 uur (heen en terug) beginnen. Althans, dat stond in het ANWB-boekje. In werkelijkheid was er waarschijnlijk een 1 weggevallen bij de afstandsschaal. Het geploeter tussen buien door over glibberige rotsen, bergbeekjes en modderpaden door een dicht bos werd beloont met een prachtig uitzicht op de Geirangerfjord.Op de terugweg waren 2 absurd heldere en mooie regenbogen een extra beloning. Met name net voor het einde van de wandeling was de regenboog die midden in het fjord eindigde bijna teveel van het goede.
19 Juli
Een trip naar een andere gletsjertong stond op het programma. Via een makkelijk breed pad liepen we op ons gemak, met redelijk weer, naar deze gletsjer, waar Menno en Ilse 8 jaar terug al eens waren geweest. Bij de gletsjer zelf waaide het zo had dat het rubberbootje van de 'gletsjersafari' zelfs met motor nauwelijks vooruit kwam. Wij, veilig op de kant, besloten daar maar te blijven.
Zo, dat was weer een heel verhaal. De foto's zijn dit keer als het goed is aanklikbaar voor vergrotingen. Dinsdag (Ilse's verjaardag) vertrekken we richting Oslo. Maar eerst nog de foto's en verhalen van de gletsjertocht die nu in volle gang is als het goed is!
Gisteren hebben we besloten Voss vroegtijdig te verlaten, omdat het weer slecht was en voorlopig niet beter zou worden (ook overstroomde het beekje waar we naast stonden bijna, maar daarover later meer). We besloten vandaag vast naar Loen te rijden. Met een tocht die door dalen, over bergen, door bergen (tunnels van 8 km) ging achter de rug staan we nu op camping Tjugen te Loen. Helaas regent het hier momenteel ook, maar met uitzicht op een gletsjer en een bergbeek hebben we wederom weinig te klagen (foto volgt nog!). Later vandaag volgt waarschijnlijk een update over gisteren (Wim, Tusen Takk!). Nu eerst maar 's eten gaan regelen tussen de regen door.
Oude pakhuizenVandaag was regen voorspelt, dus besloten we naar Bergen te trekken. Daar regent het toch het hele jaar! Na door het (met toeristen overspoelde) oude stadsstukje gewandelt te hebben besloten we dat het misschien een goed plan was om 's ergens naar binnen te gaan.
Meer pakhuizenToen we tussen de laatste pakhuizen door waren zagen we een veerbootje naar het aquarium van Bergen. Dat leek ons een goed plan, het aquarium dan. Dat veerbootje was onzin, voor die prijs kunnen we 4x douchen op de camping! Dus maar om de haven heen lopen richting aquarium.
KrokodilDit had wel 90 aquaria en de meeste soorten van Europa. Helaas zitten deze alle in aquariums ter grootte van een vissekom, op de krokodillencollectie na, deze hadden hondehokken om in te wonen. Ik overdrijf, maar het gevoel weer in Antwerpen (de meest ouderwetse dierentuin die ik ken) te zijn overviel me wel een beetje. Gelukkig waren de dieren (door de kleine verblijven) wel goed te zien, dus wel veel boeiende dingen gezien (Wat heeft een krab veel bewegende delen aan de mond zeg!). Morgen is weer regen voorspelt, benieuwd wat we dan gaan doen!
Knaagdier?Vandaag een korte update, het was een lange dag. Na wat later dan gepland opgestaan te zijn vertrokken we richting het plaatsje Li(d), waar we begonnen aan een mooie wandeling naar een berghut. Onderweg kwamen we dit beestje nog tegen. Wie weet wat het precies is mag roepen.
Eerst door het bos (na de koeien verjaagd te hebben), later door steeds kalere rotsvlaktes, tot we bij de sneeuwvlaktes kwamen waar we overheen moesten. Boven bij de hut begon het mistig te worden (het was de hele dag al bewolkt). Op de terugweg (over sneeuwvelden die leken te verdampen, zo mistig was het daar) veranderde dit in lichte regen. Gelukkig was het niet erg koud, en op wat glijpartijen over gladde rotsen na is iedereen heelhuids beneden gekomen. Iedereen ligt vandaag op tijd in bed. Morgen gaan we richting Bergen, ondanks het slechte weer. Benieuwd hoe het daar is!
Ons plekjeWe zijn gisteren aangekomen in Voss, waar we wederom met prachtig uitzicht op de camping staan. Ook is dit de eerste plek met gratis WiFi, dus er zullen wat meer updates komen waarschijnlijk. De waterval op de foto is daadwerkelijk 30 meter van onze plek af, wel wat lawaaiig, maar erg mooi!
Het weer is prima, af en toe een bui gehad, maar voornamelijk zon met stapelwolken, een graad of 20. Morgen maar weer 's een wandeltocht maken (vandaag gelezen en naar boven de waterval gelopen). Ik hoop dat m'n knieën willen meewerken, rechts speelt weer wat op helaas, maar de wandelstokken zullen wel helpen!
Iedereen hartelijk bedankt voor alle reacties, leuk te zien hoe we gevolgd worden!
Op de bootDit is een overhangende rots op 650m. boven de fjord. Vandaag een dagje Stavanger, en dan gaan we door naar Voss. Het is nu nog prachtweer, maar dat schijnt vanavond te gaan veranderen helaas.








Vanochtend ging de wekker erg vroeg. Om half 8 ging de garage open, dus wilden we daar zijn. Aangekomen heeft de garagehouder geen idee wie we zijn of wat we daar doen. Da's gek, want de ANWB verzekerde ons zaterdag dat onze auto maandag als eerste aan de beurt zou zijn.
SchuilenNog maar 's met de ANWB gebeld, welke gelukkig snel terugbelde. Ze had nog 's gebeld, en we konden echt direct geholpen worden. Wij weer naar de garage, waar nog steeds niemand ergens van wist. ANWB weer bellen: Ja er was gebeld, vanochtend nog 's. Wij toch maar het rechtstreekse nummer van de garage gegeven, en een half uur later: "Met de ANWB, we hadden een andere garage gesproken, in een andere stad..."
Kort gezegd: Ze hoopten er vandaag aan toe te komen (vakantie). om 13u nog 's gebeld met de garage, waar ze aangaven dat ze om 14u-14.30u een nieuwe band verwachtten, en die dan onder de auto zetten. We zitten nu dus maar even bij de McDonalds aan de overkant van de weg (met gratis internet, een uurtje weliswaar, maar toch!) koffie te drinken en een post te tikken. Vanochtend nog ff zitten zonnen in een park in de stad, maar zoals je ziet, inmiddels regent het hier pijpe(n)stelen.
Kunst in ARoSOp onze eerste echte vakantiedag, waarop we konden doen wat we zelf willen, besloten we naar een museum in Aarhus (wat de 1 na grootste stad van Denemarken blijkt te zijn) te gaan. Het openluchtmuseum viel af toen de eerste druppels vielen. We besloten naar het (moderne) kunstmuseum te gaan, waar we zojuist langsgelopen waren.
Ilse en MaureenDit museum was leuker dan verwacht. Buiten het feit dat het gebouw zelf erg mooi was, waren er ook enkele leuke exposities. In 1 ruimte waren audiovisuele installaties (een erg gave slow motion man in het water), op een andere etage waren videoclips van o.a. Spike Jonze, Anton Corbijn en Michel Gondry
Nu maar 's wat te eten zoeken, en dan morgenvroeg terug naar de garage, zorgen dat de auto gerepareerd wordt. Nieuwe planning: Morgen richting Hirtshals, dinsdagmiddag 12.15 de boot naar Kristiansand, Noorwegen.
wachtenZo, dat was een aparte dag. We begonnen goed, en waren om 10.15u al een flink eind Denemarken in. Ik reed, en bemerkte wat geslinger van de auto. Een paar seconden later werd dit gerammel... Platte band. Gelukkig zonder kleerscheuren bergaf met 120 op de vluchtstrook geparkeerd.
Eindelijk wegenwacht
We hebben ANWB-Europa service, dus de wegenwacht werd gebeld. 3 uur later kwam er een Deense wegenwachter. Band verwisseld met de reserveband (na alle bagage uit de kofferbak gehaald te hebben), auto starten.. O nee, de accu was inmiddels ook leeg. Motorkap open en startkabels eraan dus. Nee, de motorkap kan niet open, kabel blijkt kapot te zijn. Aanslepen van de auto in een poging genoeg energie te genereren om te kunnen starten (of zoiets, m'n Deens is niet heel sterk): Werkt niet, startonderbreking zit erop, en kan er niet af want er is geen elektriciteit.
Auto werd aan de sleepwagen gehangen, wij naar een garage in the middle of nowhere waar de auto is gedropt, Maureen en Ilse bij de bagage gestald, en Menno en ik mee naar de auto-verhuurder te Aarhus, Denemarken. Daar nog 's 3 uur gewacht op telefoontje van ANWB dat ze hoogstwaarschijnlijk geen vervangend vervoer zouden regelen, dus zelf maar een auto gehuurd.
Nu zitten we in hotel CabInn te Aarhus, waar nu geregeld wordt dat we hopelijk dinsdag een andere overtocht kunnen maken.
update: De overtocht is geregeld, we gaan dinsdag!
Inpakken van de auto was lastiger dan verwacht. Na een paar uur, tot groot vermaak van de overburen, inpakken, uitpakken en weer inpakken, zijn we nu dan toch zo'n beetje klaar om te gaan. Volgende stop: Hirtshals, Denemarken!
Tijd om de laatste voorbereidingen te gaan treffen voor 3,5 week Noorwegen. Ik loop al 2 dagen op m'n bergschoenen, wat niet echt prettig is met dit weer. Nieuwe tent, wandelstokken en andere reisbenodigdheden zijn aangeschaft. Vanaf vrijdag zijn we, waar WiFi toegang is, te volgen op onze reis door Noorwegen via de Noorwegen-afdeling van het weblog (inclusief google Map met geotagged blogposts + foto's... hopelijk).
Waarom is het onverstandig de foto's waar échte nieuwswaarde aan zit op sociale nieuwssites te plaatsen? Dit zal ik aan de hand van nufoto.nl en skoeps.nl uitleggen:
Tot voor kort was publicatie van nieuwsfoto's voorbehouden aan door kranten en nieuwsorganisaties uitgezonden betaalde beroepsfotografen.Twee ontwikkelingen hebben hier verandering in gebracht:
In de eerste plaats is het sinds de komst van de digitale camera gemakkelijk geworden om zeer snel na een nieuwsfeit foto's bij nieuwsorganisaties te krijgen. Dit alleen is niet voldoende voor de doorbraak van (buzzword) burgerjournalistiek.
Een tweede belangrijke ontwikkeling is de komst van (let op: nog één) web 2.0. Voor diegenen die het niet kennen: Web 2.0 is een handige term om een verzameling van ontwikkelingen op internetgebied mee te duiden. Met name het fenomeen sociale netwerk-sites (hyves, myspace, facebook e.d.) en user-generated content (alles wat de bezoeker zelf online plaatst) staan centraal. Voeg beide samen, en je krijgt: De sociale nieuwssite. Speciaal voor nieuwsfotografen in de dop zijn er 2 grote spelers: Skoeps.nl en Nufoto.nl. Deze sites nodigen je uit foto's in te sturen en zo kans te maken op eeuwige roem en misschien publicatie in een échte krant!
Het probleem met deze sites wordt duidelijk als tussen de brandjes en auto's in de sloot een écht unieke nieuwsfoto wordt geplaatst. Een foto die elke krant wel wil hebben, waar het journaal voor belt. Stel je voor dat de fotograaf zijn foto, net voor het journaal belt met een prachtaanbod, al op Skoeps heeft geplaatst. Dan is het jammer, maar naar het geld kan hij fluiten. Stond hij op nufoto.nl? Ook pech gehad.
Uit de algemene voorwaarden van skoeps.nl: (vet gedrukt door mij)
"Door akkoord te gaan met deze voorwaarden draag je uitdrukkelijk, onvoorwaardelijk en onherroepelijk alle intellectuele eigendomsrechten in hun meest volledige wettelijke omvang op al het materiaal, van welke aard ook (daaronder begrepen maar niet beperkt tot teksten, foto's en bewegend beeldmateriaal) dat je bij SKOEPS aanlevert (hierna het "materiaal") over aan SKOEPS."
En verderop:
"Daarnaast doe je hierbij onherroepelijk en onvoorwaardelijk afstand van enig persoonlijkheidsrecht en enig recht op vergoeding dat je met betrekking tot het Materiaal mocht hebben, voor zover deze afstand is toegestaan door de wet. Je erkent uitdrukkelijk dat deze afstand mede inhoudt dat SKOEPS het recht heeft om het Materiaal naar eigen inzicht aan te passen.
Indien en voor zover volledige overdracht op deze wijze niet mogelijk is, geef je SKOEPS hierbij een onbeperkte, wereldwijde, onherroepelijke, onvoorwaardelijke en exclusieve licentie, met het recht op sublicentie, om het materiaal openbaar te maken en te verveelvoudigen via ieder denkbaar medium, waaronder tv en internet, en voor ieder denkbaar doel. Je verklaart bovendien om op eerste verzoek alle door SKOEPS verzochte medewerking te zullen verlenen teneinde voornoemde overdracht, afstand en/of licentieverlening nader te formaliseren, waaronder mede begrepen het ondertekenen van documenten."
Samengevat: Je geeft je foto's weg, mag ze zelf niet meer verveelvoudigen of openbaar maken (tonen aan anderen, op je eigen site zetten, een kopie maken), en Skoeps.nl wordt eigenaar.
Bij Nufoto.nl luiden de relevante voorwaarden als volgt: (vet gedrukt door mij)
"Door akkoord te gaan met deze voorwaarden, geef je NU.nl voor altijd toestemming en een exclusieve licentie om de door jou ingestuurde foto of een gedeelte daarvan openbaar te maken en te verveelvoudigen. Deze licentie omvat onder meer, maar niet alleen, het recht om de foto of een gedeelte daarvan op te slaan in een databank en/of te publiceren op de website www.nu.nl of een van de andere sites van ilsemedia."
Geen overdracht van eigendom, maar gezien het feit dat ze een exclusieve licentie krijgen, is het resultaat gelijk: Geen enkele controle over je foto's. Wat betreft nufoto.nl heb ik op hun weblog hierover wat vragen gesteld. In reactie op mijn opmerkingen dat de voorwaarden nogal eenzijdig gesteld zijn antwoordde Jesse van nu.nl:
"We willen de voorwaarden zo opstellen dat de fotograaf de rechten op de foto behoudt. We zien dat ook als een kans om de serieuzere (freelance) nieuwsfotograaf aan ons te binden. Het kost ons nog even tijd om de voorwaarden zo op te stellen dat ze voor beide partijen goed werken, verwacht zeer binnenkort een update op dit blog!"
Datum: 15 augustus 2007.
Eind november vraag ik om een update. Het volgende was de reactie:
"Je hebt gelijk Joost, excuses voor het uitblijven van een update. We hebben gemerkt dat er een aantal haken en ogen zijn aan het geheel vrijgeven van de rechten. Een gevolg is bijvoorbeeld het opgeven van onze bemiddelende rol bij het verkopen van foto's. We kunnen dan de afnemer geen exclusiviteit meer garanderen wat resulteert in lagere (of uitblijven) van opbrengsten voor de fotograaf."
Op zich een goede reactie, soms duren dingen wat lang. Echter: een gemakkelijke oplossing zou zijn de exclusiviteit te waarborgen door tijdelijke exclusiviteit voor nufoto.nl te vragen (laten we zeggen 2 weken, nieuwsfoto's zijn daarna over het algemeen niet interessant meer). Zo kan een fotograaf na een paar weken weer gewoon met zijn foto's doen wat hij wil. Helaas is het sindsdien stil gebleven bij nufoto.
Iedere jurist is getraind contracten zo goed mogelijk dicht te timmeren. De voorwaarden van deze sites, zeker gezien het feit dat mensen zonder er iets aan over te houden (in de meeste gevallen) de content leveren, zijn echter veel te eenzijdig gesteld. Zelfs als ze willen vasthouden aan de voorwaarden zoals op hun sites gesteld, moet er wat mij betreft iets veranderen. Geef je content-aanbieders duidelijk bij registratie, en liefst bij elke upload, in duidelijke bewoordingen aan dat ze hiermee alle rechten op hun eigen foto's afstaan. Als je dan toch alle rechten afpakt, ben er dan tenmiste open en eerlijk over.
Superdeluxe laptopstandaard Nu ik eenmaal gewend ben aan m'n nieuwe macbook, Windows mag alleen nog af en toe aan om in Internet Explorer sites te testen, is het tijd om m'n werkplek een beetje fatsoenlijk in te richten.
Stap 1 was het (kleine!) draadloze toetsenbord dat ik van Maureen kreeg voor m'n verjaardag. Een muis had ik al, en een 2e monitor stond nog op het bureau. Via een usb-hub zijn muis en 1 terabyte aan opslagruimte, m'n tekentablet en scanner ook direct aangesloten. Ter voorkoming van nekklachten en RSI-achtige dingen was een laptopstandaard nu dus het laatste wat ik nog nodig had. Probleem: Met zo'n handig draagbaar toetsenbord + muis wil ik een standaard ook elders kunnen gebruiken.
Je zou denken dat meer mensen dat probleem hebben, en dat er dus meer dan genoeg te vinden zou zijn. Helaas, alles is of veel te duur, of te lomp, of niet opvouwbaar, of alles bij elkaar. Tijd voor een eigen oplossing:
- 1 trip naar Praxis
- 1 plaat multiplex
- 1 figuurzaag (en 12 zaagjes, handenarbeid is even geleden..
Het resultaat is hiernaast te bewonderen. 1 volledig op maat gemaakte laptopstandaard voor mijn macbook, gemakkelijk te demonteren, lichtgewicht, en ik heb een mobiele werkplek!
Een weekje later hingen onze negatieven nog altijd aan een waslijntje in de DoKa. Het was tijd voor het echte werk, die minuscule verkeerd-om 35 millimeter grote plaatjes veranderen in een flinke afdruk. Maar ja, hoe doe je dat?
Fietsen in Nijmegen: Mijn eerste afdruk!- 1 lamp
- 1 negatief
- 1 vel fotopapier
Het leuke is de controle die je op dit moment hebt. Voor je je fotopapier onder de lamp legt kun je je foto vast zien, en dus bepalen hoe groot deze gaat worden. Met teststroken kun je belichting variƫren, door selectief delen van je papier te belichten kun je (het mij vanuit Photoshop welbekende, maar in het echt nog nooit geprobeerde) doordrukken en tegenhouden beoefenen, en zo steeds dichter bij je ideale afdruk komen.
Veel werk? Ja, het kost meer tijd dan wat gesleep met sliders in Photoshop of Lightroom, maar het langzaam zien ontstaan van een foto in het ontwikkelbad heeft, ook in deze digitale tijd, ook voor iemand die nauwelijks analoog heeft gefotografeerd, iets magisch.
Eerdere posts in deze serie
Met m'n nog lang niet volgeschoten rolletje ging ik de eerste cursusavond op weg naar de doka. Daar stonden al enkele studenten te wachten. Met z'n vijven (4 cursisten en de 'leraar') daalden we af naar de fietsenkelder van één van de flats op Hoogeveldt. Door de fietsenkelder, een donker gangetje, de deur door, en daar waren dan, weggestopt, zoals het hoort, 2 dokas.
Voor we konden beginnen kregen we nog wat uitleg. Helaas kon ik daar niet mijn volledige aandacht bij houden, gezien het feit dat van mijn rolletje van 36 pas op 12 stond. Tijdens de uitleg heb ik me dan ook voornamelijk toegelegd op het fotograferen van mijn medecursisten. Gelukkig is het ontwikkelen van zwart-wit film eigenlijk helemaal niet moeilijk. De truc bestaat voornamelijk uit het lospeuteren van je rol uit de houder, en 'm daarna op een andere houder rollen. Op zich niet lastig, behalve dan dat het in het donker moet.
Heb je eenmaal je rolletje overgebracht, dan doe je deze in een lichtdichte container, waarna het licht weer aan mag! Hierna is het een kwestie van wat scheikunde en het betere maatbekerwerk. 3 verschillende chemicaliën verdunnen, ze in de container gieten en al schuddend zorgen dat ze er precies lang genoeg (maar niet te!) inzitten. Klaar? Even laten rusten en na een minuut of wat heb je een lange sliert negatieven, net als bij de Hema (knippen moet je natuurlijk ook zelf even doen).
Een week later konden we met onze droge negatieven aan de slag. Het echte werk: afdrukken maken! Dit deel van het proces lijkt de meeste ruimte voor eigen inbreng te hebben.
